Werkdag Leek, 23 augustus 1997

Verslag van de werkdag

Na een onafgebroken tropische periode van 4 weken hadden we dag vóór deze werkdag nèt een dag wat verkoeling gehad. De ochtend van de 23e augustus was dan ook vrij vochtig, maar regen viel er niet en in het noorden van het land brak al snel de zon door. Na die hoge temperaturen was er een bepaalde zuid-europese mentaliteit ontstaan bij de NVOW’ers: rustig aan, geen stress.
Dat was al te merken bij de aanvang van de werkdag. Iedereen is intussen wel gewend aan het “werkdag-kwartiertje”, maar nu liep het al tegen elven voordat we met de proefronden van start konden gaan.
Er waren 8 “special-breed”-honden aangemeld voor het risicovolle werk, de proefronden: de twee Jack Russell-terriërs Tessa en Mabel, onze welbekende Gizmo, de Barsoi Calli, twee whippets waarvan ik de naam niet heb meegekregen en onze eigen langhaar teckel Pepijntje. Zij kweten zich uitstekend van hun taak; na de proefronden was de zaak goedgekeurd en kon ‘t officiële onderdeel “snelheidsproef” beginnen.
Er waren voor deze werkdag 6 Afghaanse Windhonden aangemeld, 5 Azawakhs, 16 Saluki’s, 1 Sloughi, 2 Pharao Honden en 5 Deerhounds. Helaas waren de 4 Saluki’s van de familie van Gog er niet, en ook de 2 ingeschreven Saluki’s van de familie Hovinga deden niet meer, zodat na uitval van de Deerhound Prudence er uiteindelijk nog 28 deelnemende honden overbleven en dat is helemaal niet gek voor dit voor zovelen ver weggelegen terrein van Windhondenrenvereniging Nienoord te Leek.
Tussen de caravans van de “bewakers” van het Nienoord-terrein van de werkdag tot aan de coursing die week erop, begonnen dan de eerste ritten van het ochtenprogramma.
Bij de Afghanen zagen we eerst een solo-rit, daarna een duo en als laatste een trio: waarlijk een climax. Ik blijft het zeggen en schrijven (al hoeft niemand zich er ook maar iets van aan te trekken): het groepsgewijs rennen, als het kan met zijn vieren, vind ik altijd erg mooi om te zien. Maar laat niemand zich gedwongen voelen, juist werkdagen zijn er voor om in alle vrijheid je hond te laten lopen zoals je dat zèlf ‘t beste en ‘t leukste vindt. Daarnaast is het voor de tijdwaarnemers altijd een extra uitdaging om zo’n grote groep goed te klokken, maar met voldoende vrijwilligers -en daarover hebben we momenteel eigenlijk helemaal niet te klagen- is het goed te doen.
Na de Afghanen was het de beurt aan de Azawakhs, waar 4 nestgenoten en één familielid (achterneef ?!) aan de start verschenen. Bij de Saluki’s zagen we 9 ritten, waarvan er één ‘n combinatie Sloughi/Saluki-rit. Het was Harraba die, hoewel Sloughi’s en Azawakhs geacht worden wat langzamer te zijn dan Saluki’s (zo blijkt uit de puntentabel Schoonheid & Prestatie), er in slaagde Cengbaz op enige afstand achter zich te laten. De opgenomen tijd van Harraba, 23.87 seconden, was dan ook fantastisch!
Bij de Pharao Honden was het Sechmet die huisgenoot Sakkara vóórbleef. De Deerhounds leverden opnieuw prachtige plaatjes en geluiden op: hoewel ik zelf die dag te ver van de baan verwijderd was (ik zat inclusief microfoon in de bestuurskamer) weet ik uit ervaring dat een rennende Deerhound een prachtig geroffel op de grond veroorzaakt.
Voordat met lunchpauze gegaan werd, werd eerst aan enkele jonge honden de gelegenheid geboden om buiten mededinging grotere of kleinere “stukjes” te lopen en ik mag wel zeggen dat de nieuwe generatie veelbelovende prestaties neerzette.
In verband met plotselinge afwezigheid van super-cateraraar(esse) Ans Fakkert had Albert Sluyer de coördinatie van de kantine op zich genomen, maar toch vond hij tjid om, tussen de Leekster gehaktballen door (of daarna, dat weet ik niet meer) het coursing-traject uit te zetten.Gelukkig kreeg hij daarbij assistentie.
Voor het veldwerk werden er wederom proefronden gelopen: één met Gizmo, Tessa, Mabel en Pepijn en een met de whippet. Bij de eerst proef verspreidden de jagers zich zodanig over het terrein dat ik denk dat een levende prooi het niet gered zou hebben.
In totaal 18 courses werden door de juryleden Albert Zuidema, Els Siebel en Simon van Zanten (bij de Deerhounds afgelost door Herman Seinhorst) beoordeeld. Er waren erg veel leuke courses om te zien en de techniek liet ons ook nauwelijks in de steek. Helaas konden er geen haasvast-verklaringen worden afgegeven, maar dat zal ‘n volgende keer vast wel lukken!
In de course tussen de Deerhound Lennon en de Homo Sapiëns Caroline was het vooral de laatste die opviel door wendbaarheid, haasvastheid en jachtpassie, blijkend uit de felle blik uit beide ogen. Helaas was zij niet toegelaten tot ‘t officiële werkdag-programma zodat een passend aandenken achterwege moest blijven.
Ook bij dit onderdeel werden na het einde van het officiële programma nog (toekomstige) talenten in de gelegenheid gesteld stukjes te coursen. Laat de huidige deelnemers de borst maar nat maken: hevige concurrentie, maar ook spelgenoten, zullen zeker volgend seizoen de werkdag-gelederen behoorlijk kunnen gaan versterken.
In de tussentijd kon het benodigde rekenwerk worden verricht, zodat rond half vijf de aandenkens konden worden uitgereikt. De namen van de gelukkigen zullen hopelijk, net als dit verslag, in de eerstvolgende Oriëntatie afgedrukt staan, maar zijn ook hieronder vermeld.

Tot ziens op de laatste werkdag van dit jaar: op 26 oktober op de renbaan in Oss!

Henk Verbunt

Kom ook naar de komende NVOW-evenementen:
| NVOW-informatiedag op 4 oktober 1997 te Soest
| Volgende werkdag op 26 oktober 1997 te Oss
| Exterieurdag op 22 november 1997 te Hoevelaken.